PRZEDSZKOLE

Technologie użyteczne w kontekście edukacji najmłodszych. Przykłady i inspiracje.

Photo: Brad Flicking, flickr.com, CC BY 2.0

Jigsawplanet - puzzle dla przedszkolaka

Joanna Apanasewicz prezentuje prosty i ciekawy serwis online i jednocześnie pomysł na zajęcia. Jigsawplanet.com pozwala przerobić dowolne zdjęcie na układankę puzzle. Mariusz (lat 8) prezentuje układankę przygotowaną przez siebie.

Demo 1. Kamerzyści w różnym wieku

Vid. 1. Mały eksperyment w którym dzieci w wieku lat 3, 5 i 8 otrzymały kamerkę i takie samo polecenie. Celem było sprawdzenie na co możemy liczyć planując zajęcia dla dzieci z wykorzystaniem urządzeń rejestrujących wideo w ich rękach. Autorki: Katarzyna Suchy, Agnieszka Widera, Monika Tulkowska, Magdalena Urbaś; studentki Zintegrowanej Edukacji Wczesnoszkolnej i Edukacji Przedszkolnej, Kolegium Nauczycielskie w Bielsku-Białej, 2011.
  • 3-latek

Nie celuje obiektywem (aparat tylko trzyma w rękach, filmowanie “dzieje się samo”). Zapomina o tym, że trzyma kamerkę. Czuje i demonstruje autentyczną radość z dzieła: “jupi, mój film!”.

Podnosi się jego samoocena.

  • 5-latek

Koncentruje się na wykonaniu zadania filmowania, ale tylko np. minutę. Potem niecierpliwy: “Czy mogę iść się już bawić?”. Czuje się wyróżniony: “ale fajnie, nakręciłem film!”.

  • 8-latka

Niepewna siebie: “Gdzie będzie najlepiej? Czy dobrze zrobiłam?”. Usiłuje sprostać wymaganiom, jest mniej samodzielna. Można liczyć na dokładność, stabilny obraz. Dumna ze swojej pracy. Czuje się doceniona.

Demo 2. Pięciolatek filmowcem (przedszkolnego spektaklu)

Vid.2. Teatrzyk kukiełkowy przygotowany przez dzieci z Klubu Przedszkolaka w Bielsku Białej. Dzieci samodzielnie nagranły przedstawienie kamerą. Operator kamery: Kacper - lat 5; narrator i Czerwony Kapturek: Amelia - lat 5; zły wilk: Dawid - lat 5; mama: Oliwia - lat 5.
Vid.3. Ten sam filmik, co na Vid.1., jednak przy pomocy narzędzi YouTube zredukowano ruchy i drgania rączek dziecka.

O filmikach:

Zadaniem dzieci było samodzielne nagranie przedstawienia kamerą. Przy asyście nauczyciela filmik został następnie odtworzony na ekranie komputera, a mali aktorzy mogli obejrzeć efekt swojej pracy. Pierwsza reakcja dzieci na widok kamery - "Czy to jest prawdziwe?"

Dzieci wiedziały, że podczas spektaklu nie wolno im się pokazać w obiektywie (prawo do wizerunku). Skrupulatnie tego przestrzegały, jednak po zakończeniu spektaklu wrzasnęły chórem kooonieeec! i wyskoczyły do obiektywu (no, przecież już jest po, a one chciały się pokazać). Niestety tę scenę wycięto... :-(

Czym się różnią dwa filmiki?

Vid.2. bardzo obrazowo pokazuje pewność ręki pięciolatka. Jeżeli chcesz, by maluchy wyprodukowały bardziej profesjonalny film, nie dawaj im statywu! Statyw zabija aktywność dzieci. Zamiast tego użyj edytora online YouTube, który pozwala ustabilizować nawet tak trudny filmik (tak powstał Vid.3.).

Demo 3. Wideoniespodzianka dla babci (6-latek i kamera)

Vid.4. Wideoniespodzianka dla chorej babci. Filmik nakręcony przez studentkę (cz.1.) i 6-letnie dziecko (cz.2.).
  • O filmiku Vid.4. Dziecko rysuje laurkę dla chorej babci. Następnie za pomocą kamerki przedstawia jej swój pokój i ulubione przedmioty, oraz składa babci życzenia.
  • Opinia dziecka (Wiktor, 6 lat): "podobało mi się, że sam mogłem trzymać kamerę. Cieszę się, że babcia będzie szczęśliwa. Jak wyzdrowieje na pewno zabierze mnie na lody".

Autorki: Joanna Łuczyszyn, Danuta Knapik, Ewa Kosek; studentki III roku Zintegrowanej Edukacji Wczesnoszkolnej i Edukacji Przedszkolnej, Kolegium Nauczycielskie w Bielsku-Białej, 2014.