RUCH, TANIEC I MUZYKA ROZWIJAJĄ UMYSŁ BARDZIEJ, NIŻ NAM SIĘ WYDAJE - JAK?

Ten dział nie jest adresowany do nauczycieli-specjalistów muzyki i tańca (chociaż serdecznie ich zapraszamy), ale do każdego, komu zależy na harmonijnym rozwoju umysłowym dzieci.

Wspinaczka i bieganie boso rozwija pamięć roboczą

Wolne tłumaczenie fragmentu artykułu [1] (tłum. L. Hojnacki)

Trzy grupy badanych poddano testowi pamięci roboczej. Następnie:

  • pierwsza grupa zajmowała się m.in. wspinaczką na drzewa, spacerowaniem po wąskiej belce, poruszaniem się z przykładaniem uwagi do postawy ciała, bieganiem boso, manewrowaniem pod, nad i wśród przeszkód, podnoszeniem i przenoszeniem ciężarów;
  • druga grupa (kontrolna) brała udział w wykładzie podającym nową wiedzę,
  • trzecia grupa (także kontrolna) brała udział w lekcji jogi.

Po zakończeniu dwugodzinnych aktywności - wszystkie grupy poddano ponownie testowi. Pojemność pamięci roboczej pierwszej grupy wzrosła aż dwukrotnie. Grupy kontrolne - nie poprawiły wyników!

Taniec wielostronnie rozwija mózg

Ci którzy tańczą regularnie, są o 76% mniej narażeni na demencję. W innych badaniach okazało się, że

  • Taniec poprawia koordynację wzrokowo ruchową, balans ciała, oraz koordynację działań podczas procesów poznawczych.
  • Taniec to aktywność społeczna.
  • Tańczący regularnie są kilkakrotnie mniej narażeni na demencję.
Vid.1. Taniec Umysłu (The BrainDance) jest kompozycją ośmiu prorozwojowych wzorców ruchowych, które są naturalne dla każdego człowieka w jego pierwszym roku życia. Jako dzieci poruszaliśmy się na podłodze na brzuchu i na plecach. Ustalono, że cykliczne wykonywanie takich wzorców ruchowych codziennie w każdym wieku wywołuje korzystne zmiany w naszym centralnym układzie nerwowym. Częste powtarzanie tych wzorców pozwala pozbywać się problemów z systemem nerwowym wynikających z traumy porodowej, niedostatku ruchu we wczesnym okresie życia, ale także niektórych chorób, wpływu środowiska, urazów głowy etc. (tłum. LH).
Vid.2. O tańcu opowiada Pierre Dulain, nauczyciel tańca, twórca i fundator unikalnego resocjalizacyjnego programu społecznego dla uczniów "Tańczące klasy", którego losy są kanwą słynnego filmu "Wytańczyć marzenia" z Banderasem w roli Dulaine'a. (Wykład TEDx).

Jaki taniec? Najlepiej:

  • dający wiele wolności i swobody interpretacji (wymaga szybkich procesów myślowych, mózg musi odbierać, koordynować, wysyłać sygnały do każdej części ciała; w efekcie powstają nowe połączenia nerwowe; w codziennych sytuacjach, podczas jazdy na rowerze, pływania etc. popadamy w pewną rutynę ruchową i przestajemy myśleć o tym, co robimy).
  • tańczony w parach (jest zachowaniem społecznym, wymaga też dodatkowej uwagi poświęconej partnerowi; uwaga: podążający tancerze - zwykle kobiety - korzystają bardziej; wynika to z konieczności poświęcania dodatkowej uwagi na dostosowanie się do ruchów i zachowania partnera, co dostarcza więcej bodźców mózgowi).

"Taniec jest niezwykle ważny w edukacji każdej osoby. Jesteśmy istotami cielesnymi".

Sir Ken Robinson w wywiadzie "Nauczyciel? To bardzo złożona praca"

Jak uczyć muzykalności w szkole?

Vid.3. Muzyka w szkole czyli praktyczne co nieco o muzykowaniu.Nauczanie muzyki w polskiej szkole jest mocno zaniedbane. Zbyt też często nie uczymy muzykowania, a raczej teorii muzyki. Tymczasem muzyka, przedmiot praktyczny, rozwijający w sposób szczególny mózg, ale i kompetencje społeczne, może być rozwijana w każdej szkole choćby z wykorzystaniem technologii. Bradzo praktyczny wykład-pokaz przedstawił podczas konferencji Inspir@cje Wczesnoszkolnych 2017 Piotr Kaja, kompozytor, edukator, nauczyciel muzyczny.

Tworzenie muzyki rozwija umiejętności matematyczne

Vid. 3. Jak gra na instrumencie wpływa na mózg - Anita Collins (napisy polskie).Gra na instrumentach nie tylko rozwija intensywnie obie półkule mózgowe i ich współpracę jak nic innego, ale rozwija wielorakie umiejętności kognitywne z matematycznymi na czele.

Taniec w parze. Nie chodzi tylko o uczniów. Tańczyć powinni wszyscy nauczyciele.

Można postawić twierdzenie, że istnieje ważna zależność między gotowością do tańczenia w parze, a umiejętnościami społecznymi potrzebnymi każdemu pedagogowi i każdemu rodzicowi.

Fot. 1. Tzw. OpenAir na wrocławskim dworcu, czyli tango na świeżym powietrzu. grupowa tangoterapia. Pierwszy z lewej - autor (LH).

Tango jest bardzo specjalnym tańcem. Jest bliższy językowi, niż inne tańce. Więcej:

cytat z ostatniego z pow. źródeł: Niezależnie od wspaniałego uczucia jedności z partnerem, otwartości i zaufania, tango w samej swojej naturze jest bezpośrednio związane z wzajemnym zrozumieniem. Na przykład mężczyzna chce wiedzieć, czy kobieta jest już gotowa wykonać następny ruch, a także w którym miejscu są w tej chwili jej stopy (których nie widzi, przyp. tłum.) Z drugiej strony kobieta próbuje odgadnąć następny ruch mężczyzny i odpowiedzieć nań. Kolejna interesująca zasada: oboje muszą trzymać się przyjętych ról, aby móc razem tańczyć. Jedno musi prowadzić, a drugie podążać. Mogą się zamieniać rolami, ale nie są w stanie oboje prowadzić jednocześnie. (...) Ten dialog między dwiema cielesnościami wymaga zawsze jasno zdefiniowanych ról. Fakt ten okazuje się być pomocny dla osób mających problemy z okazywaniem zaufania, podejmowaniem decyzji oraz zarządzaniem własnym życiem. (tłum.: L. Hojnacki).


Polecane źródła zewnętrzne